Kermis
Bij najaar hoort hier in Echt ook altijd de kermis, jaarlijks hoogtepunt denk ik naast de carnaval, en al helemaal voor Peter en Guy. Afijn Guy is inmiddels oud genoeg om (grotendeels) alleen over de kermis te sjouwen, pap wil echt niet mee in de attracties waar Guy in gaat, brrrrr, veel te eng. Maar gelukkig wil Peter nog wel in wat vriendelijkere attracties zoals het reuzenrad en de rups, en zeker als Charlotte ook meegaat, nog steeds Peterx92s grootste vriendin, al heeft die tegenwoordig aardig wat concurrentie van Fa, een vriendinnetje van Peter, waarvan Peter ook al heeft beslist dat hij met Fa gaat trouwen. Lieve Fa het is maar dat je het weet, het duurt gelukkig nog wel een tijdje maar dat weet je het alvast.
Maar op de kermis stonden ook de jungleride, een van de favorieten van vorig jaar en autootjes waarin je zelf  rondjes mocht rijden, Peter noemde dat botsautootjes maar dat stond er met grote letters boven dat dat dus niet mag, jammer he. Natuurlijk een grote mond van daar wil ik in, maar toen puntje bij paalte kwam en Peter op de auto zat, was het zo alleen toch maar bere-eng en moest of Charlotte of Victor (Guyx92s vriend) toch maar mee hoor.
Gelukkig voor mamma en pappa die allebei niet echt van kermisattracties houden is Peter vooralsnog maar een kleine held waarvoor de carrousel ook nog een (tot nu toe) redelijk alternatief is, zeker als je samen met Fa in een auto mag zitten, en gelukkig zijn daar ook nog Charlotte en Victor die wel met Peter over al in willen.
Kermis heeft zowel bij Guy als Peter altijd een enorme aantrekkingskracht, al maanden worden er telkens weer nieuwe attracties gebouwd vooral met Knex, voor Guy dan de traditionele Knex en voor Peter Kids-Knex waarmee hij dan de kunstwerken van Guy na probeert te maken.

Herfst
Er zijn heel wat activiteiten voor de groepen op school door het jaar heen en zo is er in de herfst de traditionele boswandeling en ik dacht ha nu grijp ik mijn kans om eens te zien hoe Peter met zijn klasgenootjes omgaat, nou Peter amper gezien, liepen de meeste kindjes toch wel in de buurt van hun pappa of mamma die van ons bleef zover mogelijk van mij vandaan, vond het veel te leuk om lekker door het bos te rennen. Gelukkig hadden ze mamma gevraagd om de bijbehorende fotox92s te maken, had ik toch nog iets te doen en af en toe staat er dan zox92n flitsend jongetje ineens zoef op de foto.
Herfst en de wisseling van de seizoenen heeft net als vorig jaar weer heel veel indruk gemaakt op Peter, ook al denkt hij wel in andere tijdseenheden, schijnt een dag de zon, dan meent hij al gauw dat het alweer zomer is en hij buiten met water kan gaan spelen.

Herfstvakantie…filmpje (geluid aan)

In de herfstvakantie zijn we samen met Guy lekker naar Zeeland geweest, en dat was heerlijk. We hadden prima weer en een heel leuk adresje gevonden , (aanrader voor mensen die een beetje weg willen blijven van drukke vakantieparken zie www.hetplatteputje.nl ) , onze jongens hebben zich daar prima geamuseerd.
We hadden daar een appartement gehuurd want kamperen was toch wel een beetje koud (het heeft er 1 nacht zelfs gevroren) en voor die appartementen heeft men een pleintje met een enorme zandbak en niet te vergeten allerlei speeltuig, waaronder super voor Peter en Guy 2 enorme skelters. We waren al 2 uur op de plaats van bestemming voordat de beide heren eindelijk maar eens even binnen wilden kijken, ze stoven allebei op de skelters af en waren gelijk rondjes aan het toeren. Nou alle dagen hoe koud het ook was , waren vooral die skelters en het zand in de zandbak meer als genoeg voor hen. Peter heeft zijn eigen meegebrachte speelgoed niet aangeraakt. Ze zijn vooral bezig geweest bergjes zand te verplaatsen en ingewikkelde routes te bedenken, Peter x93braafx94  luisterend naar de ideeen van Guy. Tuurlijk zijn we ook naar zee geweest , elke dag wel een keer en de laatste dag ook nog met de fiets een lange tocht gemaakt. We hadden dit adres gevonden via het internet en waren erg blij met deze ontdekking, de eigenaren zijn heel erg vriendelijk, het appartement lag lekker rustig, was ruim genoeg voor ons 4-tjes en er was volop speelgoed voor de jongens, zowel buiten als binnen waar nog een grote gemeenschappelijke ruimte was voor spelletjes etc. Echt een top-locatie en een top-vakantie gehad.

Sinterklaas
Helaas mochten ouders niet bij het Sinterklaas-feest op school aanwezig zijn, vond ikzelf wel heel erg jammer, had onze knul wel eens willen zien of hij Sint en Piet wel een hadje wou geven. Het weekend ervoor waren we bij Ruud op het werk al Sinterklaas gaan begroeten en daar vond Peter de pieten eigenlijk best wel aardig, vooral als je daar snoepjes van krijgt, maar alleen naar Sinterklaas gaan, echt niet. Thuis had hij nog een grote mond van mamma Sinterklaas die krijgt ook een kusje van mij, maar nee hoor, eenmaal daar was het zich vastklampen aan mamma en kreeg Sinterklaas alleen maar een handje, en Sinterklaas was nog wel zo lief !!
Nou en toen thuis op pakjesavond, helaas was Guy er toen niet bij die was bij zijn mamma, het volgende: Peter was met pappa nog effe gaan tanken en ondertussen stond er ineens (???) een zwarte piet bij ons thuis voor de deur met toch een enorme stapel kadootjes , daar waren we behoorlijk van onder de indruk, behalve Peter want die vond dat natuurlijk allang vanzelfsprekend en kon er amper van weerhouden worden ook de voor Guy bestemde kadootjes maar alvast te openen, dus heeft hij mammax92s en pappax92s kadootjes maar uitgepakt.
Peter kreeg uiteraard van allerlei kadootjes maar eigenlijk hoeft Sint niet groot uit te pakken, gewoon een paar kleine autootjes is al voldoende. Dit jaar kregen zowaar ook mamma en pappa een klein autootje net als Peter, ieder zijn eigen auto, alleen toen wij die mooie autox92s van ons vrijdags aan Guy wilden laten zien, was pappax92s auto al behoorlijk gesloopt (was al een wiel kwijt), en was mammax92s auto alle spiegels ook al kwijt, rara hoe kan dat ?
En die auto van Peter die leeft nog steeds, terwijl die van pappa helaas de geest gegeven heeft en die van mamma die is zelfs verdwenen ???????
Peter en Guy kregen samen overigens een heel enge haai met scherpe tandjes als je daar op duwt, klapt ineens de mond dicht, nou dat vond/vind Peter echt maar niks, hij raakt dat ding helemaal niet aan.

Onze Matts
Helaas werd dat voor kinderen zo leuke en ook zo spannende Sinterklaas-gebeuren voor ons overschaduwd door een heel trieste gebeurtenis. Onze lieve Matts, onze prachtige kater van slechts 3 jaar oud, is totaal onverwacht heel ernstig ziek geworden. Op 20 november kregen we de boodschap dat er geen redden meer aan was, en in de nacht van 6 op 7 december is hij thuis bij ons overleden. Ruud en ik zijn er nog steeds behoorlijk kapot van.
Matts was zox92n superkat, voor iedereen vriendelijk, vooral voor kinderen, die hij altijd een kusje gaf met zijn natte neusje hoe klein ze ook waren. En het beste maatje van onze andere poes Noah, waar hij zo lekker achteraan kon jagen en toch altijd Noah als eerste brokjes liet eten. Matts die nog geen muisje of vogeltje dat Noah mee naar binnen bracht iets kon doen, die dan alleen maar verbaasd zat te kijken. Onze Matts die zich zo lekker liet knuffelen en die Peter gewoon in een poppenwagentje kon stoppen en dan ook zich rustig liet rondrijden, die lieve Matts is er niet meer. In de tijd dat hij ziek werd tot aan zijn dood hebben we allemaal beetje bij beetje afscheid kunnen nemen, gelukkig werd ons die tijd gegund, ook de kinderen hebben op hun manier afscheid kunnen nemen. Hij ging toen hij ziek werd, toch wel de kinderen uit de weg maar ging dan boven op het bed van Peter liggen en Peter wou toch regelmatig even bij Matts gaan kijken en hem even knuffelen. Guy doordat hij veel afwezig is en dan bij zijn moeder verblijft, wou eerst niet (meer) naar Matts toegaan, maar ook hij heeft toch nog Matts gezien ookal was dat voor hem wel heel moeilijk, omdat Guy zich ook nog heel goed onze andere katjes (Morgan en vooral Zappa) kan herinneren die 3 jaar geleden allebei zijn overleden.
We hebben Matts op een mooi plekje begraven en tegen Peter gezegd dat hij nou een sterretje is geworden die vast nog naar ons kijkt en van tijd tot tijd heeft hij er het nog over en vraagt aan ons, welk sterretje is Matts nou mamma of kan heel boos zeggen, en nu wil ik Matts nog zien mamma. Lieve Matts, jij prachtig dier, wij missen je heel erg.

Kerst
Net als vorig jaar hebben we toch wel een zekere onrust bemerkt bij Peter in deze periode van het jaar, omdat er vanaf de herfst in de ogen van een 4-jarige als Peter zoveel gebeurt en het voor hem nog moeilijk valt te bevatten als iets weer voorbij is. Dat begint dan in de herfst als de blaadjes vallen en er de kermis is en dan al vrij snel komt Sint in het land en als die dan na 6 december weer naar huis gaat, dan snapt Peter daar niks van. Dat wordt uiteraard nog versterkt doordat we de Sint voor Guy eventjes moesten uitstellen tot hij weer bij ons was, en totaan kerst heeft Peter dan ook nog vrolijk Sinterklaasliedjes zitten zingen. Tsja en dan is er ineens zox92n boom in huis en een stalletje en wordt hij op school ook nog eens gek gemaakt over een kerstman. Gelukkig voor ons was Peter verteld dat de Kerstman i.t.t. Sinterklaas pakjes brengt en voor Peter betekent dat dus geen kadootjes maar drink-pakjes, pffft.

Kerstvakantie…filmpje (geluid aan)

Afijn ook dit jaar hadden wij besloten Kerst in het buitenland te vieren en te hopen op bergen sneeuw. Guy ging dit keer echter helemaal de andere kant op, die zat 2 weken in Zuid-Afrika in de zon, maar wij hebben een weekje in het Sauerland gezeten in een klein dorpje vlakbij Winterberg en geloof het of niet, massax92s sneeuw gezien. Weliswaar was het merendeel daarvan kunstsneeuw maar doordat de temperatuur toch  elke dag wel onder de 0 graden zat, was het prima sneeuw. Maar ja voordat we de sneeuw opzochten, moest mamm zonodig weer eens gaan wandelen, ojee en nu hebben we echt een grote fout gemaakt met Peter. Eerst vond het Peter het nooit een probleem om samen met ons te wandelen, maar door nu op de bonnefooi gewoon te gaan wandelen in een vreemde omgeving hebben we een veel te lange wandeling gemaakt, we dachten een rondje te lopen maar moesten uiteindelijk de hele afstand weer terug lopen, en toen kon en wou Peter niet meer mee. Oh jee en nu heeft mamma met haar wandelingen het helemaal verpest, als jij wilt gaan wandelen mamma, blijf ik wel lekker bij pappa of bij Charlotte. Heeft die pappa ook gelijk een excuus om niet te gaan wandelen , ships. Zoonlief : de volgende keer ga jij maar met Tanta Marian of met Tante Mimiek wandelen hoor, ik ga nooit meer mee. Zo mamma daar moet je het meedoen!
De volgende dag had hij hartstikke spierpijn en heeft hij de hele dag in zijn pyama rondgelopen, is natuurlijk ook wel lekker toch. Daarna hebben we het gelukkig ruimschoots goedgemaakt door met hem naar de sneeuw te gaan en te gaan sleeen, jippie dat was leuk.
Hij was daar niet meer vandaan te krijgen. Eerst met pappa omlaag , even zwaaien naar mamma en pardoes met de neus in de sneeuw paf boem. En toen met mamma omlaag , maar nee dat vindt hij toch niet zo leuk , gaat veel te langzaam met mamma zegt hij dan. En de volgende dag wou meneer dus sochtends al alleen, en wij angsthazen denken dat kan hij niet, dus eerst toch maar met ons en toen heel voorzichtig een klein stukje, maar hij deed het prima, zelfs beter als mamma die 2 keer toe een kind omver kegelde met de slee. Uiteindelijk is hij tig keer in zijn uppie geweest, waarbij een van ons onder bleef staan en de ander boven en zoonlief ertussendoor. Weliswaar een aantal keren op zijn neus maar dat maakt toch niks uit mamma. Hij wou pas stoppen toen wij zelf helemaal verkleumd waren van de kou, enne misschien volgend jaar wel voor het eerst op de skies, want pappa die keek de hele tijd verlangend naar alle skiers. Je kunt en in Winterberg en in Willingen volop skien als de temperatuur maar goed is, want er waren echt diverse ski-pistes veel meer als dat we verwacht hadden. Afijn wie weet volgend jaar, maar dan nemen we wel Guy mee, want Peter heeft zijn grote broer wel gemist en was de hele tijd bezig maar Guy moet ook nog op de slee.

Afijn nu is het al weer januari , Guy is gelukkig ook weer heelhuids teruggekomen en nu begint met hier in het Limburgs land alweer met Carnaval. En dat is dit jaar ook nog eens heel vroeg, ook voor Peter weer moeilijk om weer aan iets anders te wennen.
Afijn mamma moet snel aan de slag om kleren voor Peter te vinden, Peter wil overigens als Beer gaan en liefst ook nog een koala-beertje , tsja vind maar eens een pak van een koala-beertje. Dus als iemand nog een bere-pak over heeft, liefst maatje 104, dan houden wij ons van harte aanbevolen hihi.

Nou het is ondertussen al weer maanden geleden dat we de laatste blog geschreven hebben, hoogste tijd dus voor een nieuwe. Zoals mijn zus Marian altijd al zei, wacht maar totdat je kind naar school gaat, dan vliegen de maanden voorbij, het klopt zus, het gaat nu wel heel snel.

Groepje 1 op School
Peter gaat nu al weer bijna 5 maanden naar school en doet het daar heel goed. We merken wel dat ons manneke behoefte heeft aan structuur en ritme, dan functioneert hij het beste, net als zijn mamma.
Als het schoolgebeuren verstoord (?) wordt door een vrije dag of zelfs een vakantie dan raakt hij de kluts kwijt en krijgen we eindeloos vragen: wanneer moet ik weer naar school?
Op vrijdag heeft Peter ook geen school en eigenlijk vindt hij dat maar niks. Guy snapt er steeds niks van, die heeft liever vakantie, maar Peter die gaat gewoon graag.
In het begin vertelde hij volop wat er allemaal op school gebeurd was, maar op een gegeven moment hield dat zox92n beetje op en nu krijg ik eigenlijk alleen nog maar te horen of hij wel/niet gegymd heeft, tsja want gymen is wel superbelangrijk. De juf zegt het ook, als Peter niet kan gymen (of op een andere manier met buiten spelen, kan uitrennen) dan heeft Peter zijn dag niet.
Hij heeft een hele lieve juf (dankjewel juf Philly) die gelukkig precies weet hoe ze ons manneke in toom moet houden, want ja dat wisten wel,  Peter moet toch wel afgeremd worden in zijn enthousiasme. Maar ze heeft ook een hoop lol met hem geloof ik. Hij houdt haar soms aardig voor de gek: nee juf ik kan die puzzel echt niet hoor, grijns grijns. En af en toe moet ze hem ook ergens anders vandaan plukken ???? Dat vertelt Peter me dus niet, maar zoonlief zat eens met 2 vriendjes op de wc en die 2 vriendjes kwamen zeiknat de klas in en Peter die was helemaal droog , rara hoe kan dat. Tja er zit zox92n mooi kraantje op de wc waar je ook water kunt drinken en …..
Of die keer dat hij met zijn vriendje J. samen door de school aan het zwerven was, x91oh wij gaan alleen maar naar de wc hoorx92, en ondertussen waren ze tijdens de lestijd gewoon bij de grote broer van J in groep 4 op bezoek. Inmiddels hebben beide vriendjes een ander plekje gekregen in de klas, want aan hetzelfde tafeltje zitten, was toch niet zox92n goed idee volgens de juf en gelijk heeft ze, de boefjes.

Afspreken
In eerste instantie trok Peter vooral op met Danae (mijn vroegere oppaskindje) en vriendje J. dus, maar ondertussen heeft hij al met bijna alle kindjes wel een keer in de klas afgesproken. Tsja want afspreken dat hoort er ook al helemaal bij. Ik dacht eigenlijk zo van dat zal nog wel een poosje duren, maar ik geloof na 1 week wou hij al met een ander kindje afspreken en tegenwoordig moet ik echt streng zijn want meneer wil het liefst elke dag afspreken en dat vinden wij voor een 4-jarige toch een beetje teveel, dus 2 keer per week mag hij afspreken. Het is meestal zo dat kindjes liever een ander kindje op bezoek hebben dan zelf op bezoek gaan, nou Peter niet dus, die vindt bij een ander spelen veel leuker, al dat vreemde speelgoed en helemaal als die ouder dan met de auto naar school gekomen is
Het is wel echt lachen hoe dat gaat, dat afspreken, want ongeacht of het thuis bij deze of gene wel op dat mogelijk is, ouders weten al hoe laat het is als kindlief met ander kindlief aan de hand naar buiten komt, ojee er moet weer afgesproken worden. Onze zoon is niet altijd even tactvol, spreekt hij sochtends af met kindje 1, ‘s-middags is zijn aandacht al weer uit naar kindje 2 en maakt hij daar een afspraakje mee, en dan is het huilen bij kindje 1, foei Peter. En oh wee als 1 van de 2 toch gewoon niet kan omdat de ouder(s) andere plannen hebben gemaakt, dan is het brullen, hoor. Al menig keer heb ik een schreeuwend jochie op de fiets mee naar huis moeten nemen, ik wil afspreken , weeeeeeeehhhhhhhh.

Fietsen en uithuilen
Ja… we gaan al enige maanden op de fiets naar school, en dan bedoel ik Peter op zijn eigen fiets en mamma er achter aan. Hij kan fietsen als de beste. Wel laat ik hem uiteraard op de stoep fietsen, wat hij ook braaf doet. Ik heb gemerkt dat het naar school gaan met de fiets veel sneller gaat dan te voet ook al wonen we niet ver van de school.
Ik moet meneer wel aardig opporren (vooral x91s-ochtends) om op tijd naar school te gaan. Pffffffft, want hij heeft gewoon zoveel te doen, ook al moet hij volgens mij alleen maar zijn boterham opeten en zijn melk opdrinken.
Tussen de middag is er maar een uurtje pauze en dan eet Peter vaak wel 4 boterhammen. Ja, een goede eter hoor, maar nog steeds een lichtgewichtje. Tsja al die levenslust dat kost natuurlijk ook veel energie.
Soms, als we dan x91s-middags naar huis gaan, is het mis, vooral als er op school spannende dingen gebeuren. Rond zijn verjaardag, rond vakanties, rond (uiteraard) sinterklaas….. dan gaat er zoveel door dat koppie heen. Eenmaal thuis begint het gejammer dan met dingetjes als: de boterham is toch echt niet op de juiste manier gesmeerd of ….moet in stukjes gesneden worden of juist weer niet etc. etc. Dan word Peter boos op mamma en is het HUILEN met hoofdletters, zeg maar gerust brullen. Ik ben er inmiddels aardig aan gewend geraakt maar in het begin, pfffft. Maar hij moet dan toch even iets kwijt. Wat er dan precies aan de hand is vertelt hij niet (kan hij ook denk ik niet), maar er moet gewoon even flink gehuild worden en hoewel hij dan heel erg boos is op mamma, moet mamma hem dan wel goed vasthouden en even laten uithuilen. ‘Wil je een boterham Peter ?’, ‘nee… ik wil eerst uithuilen’, snik. Dat laten we dan ook maar gebeuren. En af en toe komt er dan ineens iets uit, van, mamma ik heb je gemist, ik kon niet met je kletsen. Lief he.

Kletsen
En ja laten we tenslotte niet vergeten…. Peter kletst graag (eindeloos he pappa), echt eindeloos. Met de kerstvakantie 4 uur in de auto gezeten op weg naar onze vakantiebestemming (zie volgende blog) en Peter heeft nog geen minuut zijn mond gehouden. We noemen hem dan ook regelmatig Cora (van Muis die maakt ook zoveel kabaal). En ook bij tijd en wijle, de beroemde waarom-fase. Pfffft, x91waarom mammax92, x91waarom dit-waarom datx92 ? Helemaal tureluurs wordt ik daar soms van………………… Niet pedagogisch verantwoord maar mijn antwoord is uiteindelijk gewoon omdat IK het wil, punt uit. Nee hoor mamma punt aan, krijg ik dan als antwoord en daar moet ik dan (meestal) ook weer om lachen, gelukkig.

Tot zover maar weer eens even.
Binnenkort nog meer ‘avonturen’…..(‘met foto’s en filmpjes’ pappa ????)

Eindelijk deze week precies op mamma’s verjaardag (15 augustus) hebben we het hele adoptiegebeuren af mogen sluiten. Wij hebben op 15 maart onze Nederlandse rechtszaak gehad (om de adoptie naar Nederlands recht te formaliseren) en precies 5 maanden later kregen we van onze advocaat de papieren dat de adoptie nu ook ingeschreven is in Den Haag. Zonder in ambtelijke taal te vervallen, betekent dat dat Peter nu de Nederlandse nationaliteit heeft en dat wij ook een paspoort ed. voor Peter kunnen aanvragen. Jippie, eindelijk is alles achter de rug.

Op dit moment is er in adoptieland veel commotie over wat er met ongeveer 50 adoptiekinderen is gebeurd in India. Jaren geleden (vaak al meer dan 7 jaar) zijn een aantal kinderen uit India door Nederlandse adoptieouders geadopteerd, naar nu blijkt zijn er ongeveer 50 daarvan illegaal geadopteerd, d.w.z. zij zijn bij de biologische ouders weggehaald, papieren zijn vervalsd en deze kinderen zijn vervolgens aangeboden als zijnde weeskinderen en vervolgens geadopteerd door onwetende ouders. Het is vreselijk wat er is gebeurd, en zij die daarvoor verantwoordelijk zijn zouden beslist bestraft moeten worden. Nu is er sprake van een biologisch echtpaar dat hun zoontje die al ruim 8 jaar in Nederland verblijft , terugeist. Tuurlijk begrijp ik dat vanuit hun standpunt best, maar om een kind dat al 8 jaar hier leeft, terug te brengen naar India in een omgeving en bij mensen die hij absoluut niet kent, zou voor het kind zelf ook vreselijk zijn. Hoe kan een kind dat hier opgegroeid is , daar ooit weer aarden, laat staan begrijpen wat er (nu weer) met hem gebeurt. Ook dit kind heeft nu de Nederlandse nationailiteit en is dus Nederlands staatsburger, voor hem gelden dan ook de Nederlandse wetten en ookal was hij ooit Indiaas, de Indiase rechtsstaat kan hem (gelukkig) niet meer opeisen. Deze zaak heeft voor heel wat commotie gezorgd in adoptieland, en allerlei mensen roepen nu ineens dat buitenlandse adoptie per definitie kinderhandel is en verboden zou moeten worden. Daar ben ik het dus absoluut niet mee eens. Tuurlijk is wat gebeurd is vreselijk voor alle betrokkenen en er zijn uit het verleden al meer gevallen van kinderhandel bekend. Maar ik durf gerust te stellen dat het merendeel van de adopties wel goed verloopt (conform de eisen vastgelegd in het Haags adoptieverdrag), en dat het hierbij wel gaat om kinderen die geen toekomst hebben in het land van herkomst. Voorafgaande aan een adoptieprocedure moet alles in het werk gesteld worden om een kind in het land van herkomst oftewel terug te plaatsen bij zijn familie oftewel bij een ander gezin dat hem/haar wil opnemen, pas als alle mogelijkheden geprobeerd zijn, dan mag het kind voor buitenlandse adoptie worden aangeboden. Ga maar eens in zo’n weeshuis kijken, zoals het weeshuis waar onze Peter vandaan komt, hij werd daar heel goed verzorgd, wij zijn hen ook heel dankbaar, maar zijn toekomst als hij in Nigeria gebleven was, was waarschijnlijk toch een toekomst op straat geweest. Het weeshuis is arm , ze zouden alles op alles gesteld hebben om hem toch iets van een opleiding mee te geven. Maar als je in een land als Nigeria moet overleven zonder terug te kunnen vallen op familie of je eigen gezin, is het een heel hard bestaan in pure armoede. De vraag is ook of hij zo ver was gekomen, het aantal kinderen dat sterft voor de 5 jaar in Nigeria is hoog, wij herinneren ons nog goed de kleine Gloria die nog niet eens 1 jaar mocht worden.

Tuurlijk is daar ook ons eigenbelang, wij wilden zo graag onze kinderwens vervullen, maar is dat niet juist een gezonde basis, wij wilden niet adopteren uit idealistische motieven, omdat we ook niet de illusie hebben dat onze wereld beter zou zijn dan de wereld in Afrika of waar dan ook ter wereld, maar dat we wel de wens hebben om samen een gezin te vormen, samen met dit prachtige manneke dat door de matching van onze vergunninghouder K&T bij ons terecht mocht komen.

PS. wij hopen dat in het geval van de Indiase adoptiekinderen dat er in ieder geval een contactmogelijkheid ontstaat tussen adoptieouders-kind-biologische ouders waarbij informatie uitgewisseld kan worden, en waarbij het adoptiekind zijn biologische ouders kan leren kennen zonder dat hij/zij uit zijn eigen (nu) vertrouwde omgeving wordt weggehaald.

Op maandag 13 augustus is Peter voor het eerst naar school geweest.
Hij wordt pas 4 in september , maar op deze school mogen alle kinderen die voor de herfstvakantie 4 worden al gelijk in het begin van het schooljaar komen. Wel is het zo dat ze tot aan hun verjaardag alleen sochtends mogen gaan.
Iedereen was de hele week al bezig tegen Peter dat hij maandag naar school mocht , maar gelukkig laat onze schat zich niet gek maken en heeft hij niet snachts lopen spoken, maar hij was wel op tijd wakker (7:30u is voor hem echt vroeg).
Toch kwamen we nog bijna te laat op school , omdat ik zijn schoenen nergens kon vinden, pfffft. Uit tijdnood maar sokken en de dichte schoenen aangedaan en hup op de fiets naar school, mamma was nog zenuwachtiger dan zoon. In de klas
waren al heel wat kleuters, Peter begint in een best wel grote klas met een aantal kindjes die vorig jaar ook al in groepje 1 zaten dus die allang wisten hoe het gaat. In het begin vond hij het niet echt leuk, hij wou nergens gaan zitten, dus ging ik maar op een mat zitten om met autootjes te spelen zoals op de peuterspeelzaal, maar van de juf moet elk kindje juist op een stoeltje gaan zitten en eerst een puzzeltje gaan maken of zo , zodat ze een beetje overzicht heeft wie er wel is en wie niet.

Maar Peter wou echt niet naast vreemde kindjes gaan zitten, gelukkig kwam toen Danae binnen , mijn vroegere oppaskindje en die kent hij wel. Danae is net 3 daagjes ouder dan Peter , dus mocht nu ook voor het eerst beginnen. Nou en toen moest mamma gaan, bleh en dat vond ik toch echt wel even slikken. Mijn kanjer achterlaten in de klas en niet kunnen kijken wat hij zoal de hele dag uitvreet !
Het viel me wel tegen en thuis heb ik echt niet veel gedaan als maar telkens denken wat zou hij nu aan het doen zijn.

Toen ik hem om 12:00u weer mocht halen , was ik dan ook echt wel op tijd, maar eerst kwam de andere (paralel) klas naar buiten, netjes bij de juf.
Ik had mijn fiets niet best geparkeerd en die viel om , dus ik mijn fiets rechtzetten en toen voelde ik ineens 2 handjes op mijn rug en iemand mamma roepen, daar was Peter dus maaar zonder juf. Juf Philly kwam later toch nog even tegen Peter zeggen dat hij er niet zomaar vandoor mag gaan, ze was nog even met een ander kindje bezig en Peter
had gezien dat de andere klas al naar buiten ging dus zoef weg was Peter.
Hij had het denk ik prima naar zijn zin gehad, want hij zei gelijk en nu wil ik vanmiddag weer en waarom mag ik niet eten op school, ja mamma die wil niet dat Peter ook al gelijk over gaat blijven (het kan daar wel) maar smiddags had hij sowieso weer vrij, dat was zelfs een teleurstelling voor hem en hij was eigenlijk ook een beetje boos, hij
wou namelijk dat zijn gymschoenen wel weer mee naar huis gingen, die moest ik voor de school kopen en die blijven op school want ze gymen bijna elke dag, tsja net vandaag niet.

Thuis grote verhalen daar moet je plassen en daar mag je water drinken en ik heb mijn koek gegeten op de glijbaan en ik heb een ijsje gehad van de juf (????) En hij was al bezig dat hij ook wel alleen naar school wou !!!
Hellup wat gaat dat snel ….

PS. de open schoentjes zijn ook weer terecht ; zij zaten verstopt in de oven van Peter’s speelgoedkeuken, rara wie dat gedaan had ??

PS2 : Sylvia v.d. Cammen als je dit leest , zou je dan weer contact met ons willen opnemen, we willen graag weten hoe het met jou gaat.

Peter is momenteel helemaal in de ban van het straks-naar-school-gaan, en wij mijmeren wel eens over wat onze kanjer straks wel niet worden zal/wil.

In het begin dachten we altijd dat Peter wel een atleet zou worden, een nieuwe sprintkampioen, want sprintjes trekken dat kan hij (nog steeds) als de beste. Je moet er echt tegen aan om hem nog net op tijd bij zijn "lurven" te grijpen, als hij er vandoor wil gaan. Maar soms denken we ook wel dat hij misschien judoka zal worden, want als je hem ziet worstelen met Guy op de mat en als hij zijn pappa in de houtgreep (lees hier de ik-klem-me-rond-jouw-been-greep) pakt, dan kun je amper loskomen. Meneer vindt het absoluut geen probleem om zich volledig met zijn hele lichaam op iemand te storten tot grote schrik van diegene die onderop ligt.

Ruud hoopt nog steeds dat een wielercarriere (of hobby) tot Peter’s toekomstplannen behoren, Guy toont tot op heden niet veel belangstelling voor fietsen, maar Peter wel en die zegt dus ook al vaker dat hij met pappa wel de bergen in wil.

En Guy die hoopt dat Peter een handballer wordt of een voetballer, in ieder geval heeft hij tot groot verdriet van vriendje Victor, Peter al overtuigd-AJAX-fan gemaakt, zonder dat Peter eigenlijk weet wat AJAX is, want pappa en mamma zijn niet bepaald voetbal-fans dus voetbal komt hier niet gauw op TV.

En mamma die hoopt dat Peter in ieder geval van plantjes blijft houden, want als het regent dan zegt Peter , dat is goed voor de plantjes he mamma want die hebben dorst. En als mamma weer eens plantjes gaat zoeken , gaat Peter vrolijk mee rondkijken bij een kweker of tuincentrum.

Toch een eventuele carriere als comediant zou ook nog wel kunnen, hij kan heel goed "nep-acteren" ,"nep-huilen" en doen-alsof. En grappen maken ook, waarbij hij je bijvoorbeeld een doosje geeft en zegt Kijk mamma, helemaal opgeruimd en dan heeft hij alles juist ergens anders ingestopt en krijg je een leeg doosje in je hand, gevolgd door een ondeugend "grapje mamma". En voor stand-up comediant is hij ook al in de wieg gelegd, want hij is hier lokaal al gekke-bekken-trekken-kampioen.

Maar als comediant of atleet heb je natuurlijk een onzeker inkomen, dus hij moet ook nog iets gaan doen om de noodzakelijke centjes te verdienen. Nou daarover zijn we al eensgezind, Peter wordt vast en zeker (auto)-sloper. Geef je hem een autootje, dan kun je er zeker van zijn dat binnen 5 minuten, na grondige inspectie van alles wat er op of aan zit (dat wel), de ruitenwissers gesloopt zijn, een of meerdere wielen (helaas en toch onverwacht) ineens loszitten of er volledig afgebroken zijn. Afgelopen zomer lag mamma vaak in een heerlijke hangmat totdat zoonlief de schroeven van die fijne hangmat er tussendoor even afgedraaid had, Peter waar zijn de schroeven nou, Oh mamma ergens in de tuin denk ik. Geloof maar dat we hem heel goed in de gaten houden als Peter in pappa’s auto zit te spelen alsof hij chauffeur is, hij weet o.a. al lang waar de alarmlichten zitten.  Het is een beetje een probleem dat je hem maar 1 keer iets voor hoeft te doen en meneer doet het precies na.

V-A-K-A-N-T-I-E-
Het is de hoogste tijd om weer een log te schrijven; er is alweer zoveel gebeurd. We zijn net terug van 2 weken kamperen met Peter in Frankrijk. Peter wordt 4 in september en we wilden nog even van de gelegenheid gebruik maken om in het voorseizoen op vakantie te gaan. Dat betekent dat hij wel 2 weekjes peuterspeelzaal moest missen, maar hij doet het zo goed met alles dat dat wel kon.

We hadden hem verteld dat we gingen kamperen, maar afgezien van wat fotox92s kon hij zich daar toch niet veel bij voorstellen. Wij hebben helaas maar een klein autootje dus die was helemaal volgepropt, we hadden van een aardige buurman een bak voor op de auto kunnen lenen en daar zat de tent in. Maar Peter die dacht eigenlijk dat wij nog veel meer mee zouden nemen, dus iedereen werd ook mee uitgenodigd; Matts en Noah moesten ook mee en zijn grote vriendin Charlotte en Victor en natuurlijk ook Guy, maar meneer ging nog verder hoor dus de mevrouw bij het vlees van Appie|Happie kreeg zelfs te horen dat ze mee op vakantie mocht. Helaas moesten Charlotte en Victor en ook Guy nog naar school en Ruud nam toch liever zijn fiets mee ipv de mevrouw van AH dus zijn we toch maar met zijn 3-tjes vertrokken. Nou ons manneke houdt heel veel van autorijden en zat dus vrolijk te zingen achterin. Desondanks hadden we besloten niet de hele dag te gaan reizen maar het in etappes te gaan doen.

Vogezen Ons eerste doel was een camping in de Vogezen, in WattWiller. Ruud is daar samen met Guy al eens geweest en beschreef dat als een mooie camping met veel leuks voor kinderen. Maar omdat het voorseizoen was, was er nog bijna niks te doen, alleen een aantal huursta-caravans waren bezet, een enkele caravan en wij op het hele terrein. We hadden het voor het uitkiezen en hebben een plaatsje direct naast de speeltuin gekozen, nou dat was natuurlijk prima voor Peter, die zat al onmiddellijk in x93zijn speeltuinx94. De camping ligt heel mooi in de bossen, en heeft ook nog een buitenzwembad en een binnenzwembad. Helaas was dat buitenzwembad nog niet geopend en het binnenzwembad was wel 2 meter diep dus niet geschikt voor ons kleine makker, maar de speeltuin boodt voor een paar dagen genoeeg vertier en zeker toen er nog een ander kindje (een Frans meisje iets ouder als Peter) kwam spelen. Taal vormde geen enkele barriere. Alleen die regen he…, kijk maar eens naar het filmpje (geluid AAN)

Slapen ging ook prima, Peter was er helemaal trots op dat hij in zijn eigen tent (eigen cabine) lag en in het gezelschap van Baby, Pop en Beer en een stapel autox92s kon hij lekker slapen. wel is het zo dat Peter de hele vakantie niet op zijn matje geslapen heeft maar er elke keer sochtends naast lag in de slaapzak.

Le Grand Bornand Na een paar daagjes Vogezen zijn we door gereden naar nog hogere bergen de Haut Alpes, in de buurt van de Mont Blanc, een plaatsje Le Grand Bornand. We hadden weer een prima plekje met wat schaduw en een heuse waterbaan direct naast de tent, een piepklein stroompje, ideaal om te fungeren als pseudo koelbox voor de drank en als ideale speelplek voor Peter.
Deze camping had ook een speeltuintje maar die vond ik niet zo geschikt voor Peter (te gevaarlijke ondergrond), hij heeft het hele speeltuintje niet eens opgemerkt, de waterbaan was veel leuker, kijk maar eens verderop naar het filmpje. Er zijn heel wat bootjes en playmobil poppetjes in het water geweest en meneer sprong er elke keer in ookal was het slecht weer, lekker klots klots in de laarsen. En helaas we hebben wel veel slecht weer gehad, niet koud maar heel veel regen. 1 dag was het helemaal mis , toen heeft het 16 uur aan een stuk gegoten, bleh. En het water kwam steeds meer de tent in , zodat alles op een gegeven moment zeiknat was, toen mochten we van de campingbeheerders gelukkig gebruik maken van een klein tv-zaaltje om mn. onze schoenen te drogen voor ene groot haardvuur. Ruud had toen grote mazzel dat er net een etappe van de wielerkoers Dauphine op TV was.
Ruud had het namelijk weer eens slim bekeken, want "heel toevallig" was er ook een etappe van de wielerkoers vlak in de buurt met eindpunt in de stad Annecy. Tsja die kans moesten we ons niet laten ontglippen, dus hup in de auto naar de laatste col die de renners overmoesten. We waren net op tijd om de auto op de top te kunnen parkeren en een mooi plekje uit te zoeken, en toen moesten we uiteraard eerst wachten en wachten en nog eens wachten. Peter had geluk, vlakbij lag een klein restaurant met een speeltuintje, een leuk speelhuisje, een glijbaan en een paar trampolines en uiteraard een aantal kindjes. Het contact was snel gelegd en samen met een Frans jongetje en een ander Nederlands jongetje werd er heel wat afgekwebbeld in het huisje, en van de glijbaan afgeracet. Terug bij pappa nog een lekker ijsje gegeten en toen kwam ineens de reclamestoet razendsnel voorbij. Helaas was die wat minder gul dan die van de Ronde van Zwitserland dei we ook eens hebben meegemaakt, maar het lukte me wel nog een ruige pet voor Peter te bemachtigen. Gauw hebben we Opa/Oma nog gebeld om te waarschuwen dat we misschien wel in beeld zouden komen (de BRT zendt de dauphine live uit) en toen kwamen de renners langs. Hophophop riep Peter, en ik denk dat in ieder geval Rick Verbrugge (de favoriet van Guy) hem toch wel heeft horen gillen. Hij vond het prachtig en ik moest hem heel goed vasthouden want anders was meneer recht voor die renners gestapt. 2 dagen lang hebben we daarna nog gehoord dat hij weer naar de renners wou gaan kijken. Kijk maar eens naar het filmpje: klots klots klots en klap klap klap…(geluid AAN)

Terug op de camping scheen gelukkig de zon vaak ‘s-ochtends , dan krijg je gelijk een positief gevoel bij de dag, maar in de namiddag dan ging het vaak weer betrekken en dan volgde weer (onweers)-buien. Ik had me nogal verheugd op lange zomerse avonden, maar we hebben bijna elke avond in de auto naast de tent gezeten (peter was dan al aan het slapen) omdat het weer begon te regenen.

Tsjonge heb op een vakantie nog nooit zoveel boeken gelezen.

Maar Peter heeft het prima gehad, met allerlei kindjes gespeeld. Er was bijna geen Nederlands kindje te zien, maar taal is geen barriere als je 3 jaar bent. Het was heel leuk om te zien hoe ons manneke zich zo amuseerde. Als we dan ergens kindjes zagen, dan was het gelijk Mamma , ik wil met kindjes spelen, tuurlijk moest mamma dan eerst mee, om het ijs te breken, laten we zeggen. Peter is eigenlijk meer benauwd voor eventuele volwassenen, want als het om kindjes gaat dan loopt hij er zo opaf en maakt contact. Zo heeft hij veel gespeeld met 2 wat oudere kindjes die op de camping woonden (kinderen van de beheerder), Juul en Remy. Nou die vonden onze Peter wel heel leuk. Ze hebben de grootste lol gehad met uiteraard elkaars speelgoed ontdekken, maar ook met die waterbaan naast de tent.

Op een bepaald moment was ik samen met Peter in het dorp aan het wachten op Ruud , en zag Peter weer een kindje, ditmaal meer van zijn leeftijd. Die was met een hele verzameling steentjes aan het spelen, en hup Peter erbij gingen ze samen met zijn tweetjes de meest lekkere gerechten maken voor mij en de mamma van het Franse jongetje. Peter babbelt op dat moment gewoon in het Nederlands , x93kom dan jongetje, neeeeeee, die is van mij , nee die is van jou , etc,etc x93

Maar het meeste plezier heeft Peter gehad met 2 Australische kindjes, Neal van 4 en Daniel van 2. Die waren met hun pappa en mamma en een caravan voor 5 maanden !!!! op vakantie in Europa en stonden vlakbij ons. De hele dag was Peter met hen aan het spelen, de enigste barriere tussen hem en de caravan van Neal en Daniel was echter een tent met 2 honden. Het kleinste hondje lag elke keer midden op de weg lekker in het zonnetje te rollen, als Peter naar zijn vriendjes toe wou. Helaas onze schat is nog steeds doodsbang voor hondjes dus of Pappa of Mamma moest hem dan langs deze enge hindernis brengen. Wat hebben ze een lol gehad en met hen nog meer campinggasten want de meneertjes hadden zich vlakbijde WCx92s verschanst en gewapend met een emmertje gooiden ze elkaar en iedereen die langs probeerde te komen gewoon …………………………………NAT. Gelukkig maar dat ik een flinke stapel kleren voor Peter had meegenomen deze vakantie, met al dat regenwater, beekwater en emmertjes water hebben we nogal wat kleren savonds in de auto te drogen moeten leggen. Ach dat is kamperen met een tent in juni in de bergen TOCH ……………………..

Toen we terug naar huis moesten, was het voor Peter wel erruuggg lastig om weer afscheid te moeten nemen van Neal en Daniel, maar ja wij hebben helaas geen 5 maanden vakantie. Uiteindelijk hebben we nog 1 nachtje op een camping in de buurt van Nancy gestaan en toen was het weer naar huis.

Thuis verder kamperen Thuis gaat het kamperen overigens gewoon door. Wij zijn bezig met het verbouwen van de keuken en net voor de vakantie is de oude keuken gesloopt en zijn de wanden gestucd. Koken doen we op een campinggaststelletje, zijn we nu helemaal aan gewend, alleen water halen is vervelend, dat moet telkens boven gebeuren.

Nu maar hopen dat die nieuwe keuken snel geplaatst kan worden, maar we hebben nog geen bericht gehad van de leverancier, helluppp.

Logees De week na de vakantie was gelijk een heel drukke week, eerst kregen we Maayke en Yda te logeren, 2 vriendinnetjes van Peter. Dat was weliswaar maar 1 nachtje maar wel feest. We moesten wegens plaatsgebrek wat improviseren, Maayke en Yda bij Peter op de kamer, Ruud bij Guy in bed en Peter bij mamma in bed. Nou wie sliepen er het eerst zul je je afvragen, dat waren toch wel Guy en Maayke (van 5) . Yda en Peter hebben we nog lang horen zingen ookal lagen ze apart…………..

En smaandags kwam Marjolein, Peterxb4s grote nicht voor 2 nachtjes. Ruud en ik hadden namelijk weer eens een ouderwetse concertavond. Marjolein en Charlotte, ons buurmeisje en GROOTSTE vriendin van Peter (die had hem vreselijk gemist tijdens de vakantie), zouden oppassen. Nou dat was uiteraard feest, we hebben niet alle details gehoord, alleen dat toen Marjolein zelf naar bed ging, Peter op een wonderbaarlijke manier ? ? ?  niet in zijn eigen bedje lag maar in haar bed ? ? ?  Hoe gaat dat spreekwoord , als de kat van huis is , dansen de muizen ………..

Afscheid peuterspeelzaal Het was wel een heel hectische week voor ons manneke, want het was ook nog eens afscheid nemen van de speelzaal , ik geloof niet dat hij het allemaal begrepen heeft, maar het is nu wederom vakantietijd voor de kinderen in Limburg en nu blijven we gewoon thuis, maar voor Peter was het ook nog de laatste keer peuterspeelzaal. Wel jammer want hij had het heel erg naar zijn zin bij Juf Ria en Juf Suzan. En ik had het er ook moeilijk mee, weer een fase voorbij, het gaat allemaal reuzesnel.

Maar na de 6 weken schoolvakantie mag Peter al naar de basisschool (voor de ingewijden hij gaat naar de Angelaschool) weliswaar voor halve dagen tot aan zijn verjaardag, maar dat betekent toch dat hij 1 maand eerder naar school gaat dan verwacht. Wel zo lekker voor hem, want met halve dagen kan hij natuurlijk wel rustig wennen. En leuk voor Peter en voor mamma komt hij samen met Danae (mijn oude oppaskindje) in de klas, ze schelen maar 3 daagjes. Eigenlijk is 6 weken vakantie veel te lang als je 3 jaar bent, maar we komen het wel door denk ik. Ook Guy zal nog 2 weken bij ons thuis zijn en uiteraard is daar Charlotte en Victor en nog wel wat andere kinderen om mee te spelen, plus heeft mamma nog wel wat plannetjes hoor, maar daarover de volgende keer meer.

Even terug in de tijd. Deze film werd in maart 2006 ‘geschoten’ vanuit de auto van onze chauffeur Mr.Bassey. Het geeft een goede indruk van het verkeer en de wegen rondom Lagos.
Binnenkort meer filmpjes die we gemaakt hebben tijdens ons verblijf vorig jaar in Nigeria !

Wat gaat de tijd toch snel ! Op de kop af een jaar geleden, 9 maart 2006, stonden we s’ochtends rond een uur of tien (?) in het Moeder Theresa kindertehuis in Lagos te wachten op ons manneke. En jawel hoor….daar was hij, een beetje beduusd en onwennig in zijn ‘nieuwe’ kleertjes en schoentjes.
Sinds dat moment is veel gebeurd, met ons,  maar zeker ook met Peter. Ongelooflijk hoe het toch allemaal lopen kan in het leven.